adviescommissie Cultuurhistorie Weert

Normaal gesproken vinden de vergaderingen van de adviescommissie Cultuurhistorie plaats op het stadhuis. Maar op gezette tijden trekt deze commissie van de gemeente Weert er op uit om de resultaten te schouwen. Op donderdag 28 april ging de commissie onder andere kijken bij het Fatima Huis.

De werkzaamheden aan het Fatima Huis zijn nu nagenoeg afgerond. Bij de restauratie en herbestemming was het belangrijkste dat het dak weer waterdicht werd gemaakt. Daarnaast werden de glas-in-loodramen schoongemaakt en van bescherming voorzien. Het grote marmermozaïek  van Hugo Brouwer werd professioneel schoongemaakt. De speciaal voor dit gebouw ontworpen banken werden opgeknapt. Daarnaast werd schilderwerk uitgevoerd waarbij de originele kleuren weer aan de buitenzijde werden hersteld. Met het oog op herbestemming werd de installatie vernieuwd en zijn toiletten ingebouwd. Deze werkzaamheden zijn mede mogelijk gemaakt door subsidie van de provincie Limburg.

De commissie Cultuurhistorie bezocht het project uitgebreid, zowel het interieur als het exterieur. Ook de voormalige sacristie en de crypte werden bekeken. De commissie was zeer onder de indruk van het resultaat en wenst het Fatima Huis een succesvolle toekomst en goed gebruik.

 

Fer Hendriks en Jac van Melick bekijken het Fatima Huis door een specialistische bril.

Dinsdagmiddag 2 juni 2015 bezochten Fer Hendrix en Jac van Melick onder leiding van Jos Brouwer het Fatima Huis. Fer Hendriks was tijdens de bouw van de kerk werkzaam bij het bureau van Pierre Weegels de architect van de Fatimakerk. Jac van Melick is de grote animator achter het boek van Cor van Geleuken dat in 2013 verschenen is. Jos Brouwer leidde hen rond. Het bezoek stond in het teken van de ‘kunstenaars’ van Geleuken en Weegels die voor deze voormalige kerk zoveel betekend hebben.

Alle aanwezige kunstwerken van Cor van Geleuken werden uitgebreid bekeken en becommentarieerd door de heren. Ook werd gekeken of er verwantschap is met kunstwerken die Cor op andere plaatsen gerealiseerd heeft. De doopvont kon niet bewonderd worden. Deze is jammer genoeg niet meer aanwezig in het Fatima Huis. Dit is volgens Fer Hendriks ook een prachtig werk van Cor van Geleuken.

De architectonische kwaliteit van dit gebouw –alom geroemd– werd in breder perspectief van de kerkenbouw van Pierre Weegels geplaatst. Het blijft zijn meesterwerk. Allerlei bijzondere details van het Fatima Huis werden bekeken en besproken. Met een directe medewerker van het architectenbureau van Pierre Weegels erbij heel bijzonder natuurlijk.

Een geslaagd bezoek waarbij eens met een andere bril naar het gebouw werd gekeken en ook de discussie niet geschuwd werd.

Inloopmiddag/avond 13 maart 2016

Hoe kan het wijkpark van Fatima er in de toekomst uit zien? Wij hebben in nauwe samenwerking (co-creatie) met organisaties uit Fatima, een voorlopig inrichtingsplan opgesteld voor het wijkpark. Daarover gaan we graag het gesprek met u aan.

Uitnodiging
De inloopbijeenkomst vindt plaats tijdens de open dag van basisschool De Kameleon aan de Mariënhagelaan 2 te 6001 TP Weert op zondag 13 maart 2016 van 13.00 uur – 16.00 uur.

Waarom een nieuwe inrichting voor het wijkpark?
Er is de laatste jaren veel veranderd in het centrum van Fatima. De paters zijn vertrokken uit het klooster, het opslagterreintje voor het wijkteam van de gemeente is opgeruimd, de oude kleuterschool is gesloopt en de Fatimakerk heeft een nieuwe functie gekregen. Al deze veranderingen vragen om een nieuwe inrichting van de groene ruimte. Wij vinden het belangrijk dat het park door de wijkbewoners en bezoekers goed gebruikt kan worden. Het gebied is zeer waardevol als groene ontmoetingsruimte en vanuit cultuurhistorisch oogpunt, en dat willen we zo houden.

Hoe zorgen we samen voor een kloppend hart van Fatima?
Wonen Limburg, Fatima aan Zet, Stichting Buurthuis Fatima, Basisschool De Kameleon, Wijkraad Fatima, Fatima Huis BV, Turkse moskee, PUNT welzijn, wijkbewoners en gemeente hebben hun krachten gebundeld. Er is opdracht gegeven aan landschapsarchitectenbureau KruitKok uit Eindhoven voor het maken van een inrichtingsplan voor het wijkpark Fatima. Uitgangspunt is om een sterk hart voor de wijk Fatima te maken met ruimte voor ontmoeting. In dit gebied ligt de voormalige Fatimakerk, thans Fatima Huis. Dit gemeentelijk monument wordt thans gerestaureerd. Het krijgt een functie gericht op maatschappelijk, educatief, sociaal en cultureel gebruik. In het plangebied ligt tevens basisschool De Kameleon. De wens van de basisschool is dat er een wisselwerking ontstaat tussen het schoolterrein en de ruimte aansluitend hieraan in het wijkpark, waarbij wederzijds gebruik mogelijk is. Inmiddels heeft de buurtvereniging Fatima zich ook aangesloten bij het traject.

Het voorlopige inrichtingsplan zal stap voor stap uitgevoerd moeten worden. Wij hebben namelijk nog geen geld beschikbaar voor de uitvoering. De organisaties uit Fatima zullen zich samen met de gemeente Weert en Wonen Limburg moeten inspannen om financiering te organiseren voor de uitvoering.

Wat gaan we doen tijdens de inloopbijeenkomst?
De eerste schetsen voor het wijkpark zijn gemaakt. Deze worden gepresenteerd. We willen graag uw mening hierover horen, voordat we het plan verder uitwerken. Ook horen we graag van u of u mee kunt helpen aan de uitvoering van de plannen. Zo hebt u mede invloed op wat er komende jaren gaat gebeuren in uw eigen wijk.

Vrijmarkt Fatima

Op zondag 7 juni aanstaande van 11:00 uur tot 17:00 uur wordt wederom de jaarlijkse, drukbezochte en gezellige braderie en vrijmarkt op Fatima gehouden.

Het evenement vindt plaats op de Molenpoort en de Coenraad Abelsstraat. De organisatie verwacht dit jaar wederom circa 120 deelnemers met een keur aan gevarieerde producten die hun uiterste best zullen doen om hun waren aan de man of vrouw te brengen en de bezoekers te plezieren.

Ook voor de inwendige mens zal goed wordt gezorgd, je mag diverse lekkere hapjes en drankjes verwachten, alles sfeervol omlijst met live muziek en gezellige terrasjes. Uiteraard is de organisatie ook de kinderen niet vergeten, voor hen zij er diverse leuke attracties geboekt.

Voor meer informatie www.braderiefatima.nl

Fatima Huis Open Monument van oktober 2014

Het Fatima Huis in Weert is uitgeroepen tot het Open Monument van de Maand oktober 2014. In het weekend van 25 & 26 oktober is het Fatima Huis gratis geopend voor publiek en worden er rondleidingen gegeven.

Fatima Huis in Weert: Open Monument van de Maand oktober

Column Frits Nies – Opening Fatimahuis

Fatima

Ik ben op de kop af vijftien dagen ouder dan de eerste steen van dit gebouw. En ik heb 25 jaar op de Biest gewoond in een huis ontworpen door dezelfde architect als die van dit gebouw. Er is dus een link.

Zo vroeg mij laatst iemand (‘Want jij moet dat weten…’) waar de benaming Fatima vandaan komt voor dit Weerter Tuindorp. Ik moest op dat moment tot mijn schande het antwoord schuldig blijven. Nu weet ik het inmiddels wél.
De oorsprong ligt in de naam ‘Onbevlekt Hart van Maria’ voor de parochie die vlak na de Tweede Wereldoorlog werd gesticht, hier, in het Molenveld ten westen van de Wilhelminasingel. Deze parochienaam verwijst naar het gelijknamig, kerkelijk feest dat paus Pius XII in 1942 instelde ter gelegenheid van het zilveren jubileum van de Mariaverschijningen in het Portugese stadje Fátima. Vandaar dus.
Dit feest van het Onbevlekt Hart van Maria vindt overigens plaats op de zaterdag na het Hoogfeest van het Allerheiligste Hart van Jezus, dat wordt gevierd op de derde vrijdag na Pinksteren, het feest van de Heilige Geest in vlammende tongen dat valt op de negenenveertigste dag na Pasen, dat weer valt op de zondag na de eerste volle maan van de lente… Volgt u het nog? Om u even te helpen. Dit jaar kwam deze optelsom uit op zaterdag 28 juni. En dat was toevallig ook de eerste dag van de Ramadan. Maar dat toeval heeft Maria vast niet erg gevonden. Maria is immers hét toonbeeld van volmaakt leven. Iets waar WIJ alleen naar kunnen streven. En soms zelfs dát niet eens.
Toeval, het kan gebeuren. Het had zelfs kunnen gebeuren dat, ware Maria een volgeling geweest van de Profeet in plaats van Jozef, zij niet Maria maar wellicht óók Fátima had geheten.
Alles kan gebeuren. En vanaf nu kan dat dus ook hier in het Fatimahuis. Een nieuwe naam voor een nieuwe bestemming van de voormalige Fatimakerk.

De wijk Fatima heeft in de volksmond ook een andere naam gekend: ‘Klein Korea’. Wie weet het nog? Het zoeken naar de herkomst van deze benaming blijft echter giswerk. Werden inwoners van Fatima ook wel ‘Fatimezen’ genoemd, in plaats van deze exotische vogelsoort zagen de autochtonen hier in de jaren 50 en 60 steeds meer immigranten neerstrijken van exotische herkomst. Tussen de Fatimezen belandden zo ook Chinezen, Indonezen, Ambonezen, Antillezen, Marokkezen, Turkezen…
Dat de ontwikkeling van de wijk en de start van deze smeltkroes samenvielen met het begin van de Koreaanse Oorlog, zou een verklaring kunnen zijn voor de bijnaam ‘Klein Korea’. Dit is althans het geval in enkele andere gemeenten in Nederland en Vlaanderen die ook een Klein Korea hebben, met een vergelijkbare achtergrond. Maar laten we wel wezen, het had hier net zo goed ‘Klein Katendrecht’ kunnen heten, zo vlak bij het kanaal en het havenkwartier van het Bassin. Zeker toen hier die andere vreemde vogel landde, vanuit het Rotterdamse Katendrecht. Inderdaad, Johnny Hoes. Deze startte een muziekwinkel aan de Nieuwstraat en kwam daarna op vinyl al gauw tot de hitgevoelige verzuchting ‘Och was ik maar bij moeder thuis gebleven…’
Toch bleef Johnny hier. En zijn smartlappen werden algauw uit volle borst en met halflege glazen meegezongen in Café Royal aan de Wilhelminastraat. Ik moest dat al op jonge leeftijd gedogen, omdat ik als kleuter vaker logeerde bij de buren – bij mijn oom Jozef (niet te verwarren met de Jozef van Maria). Als de clientèle was uitgezongen en doorge- zopen, wilde een enkeling op wankele tred naar huis nog weleens een sanitaire tussenstop maken bij de bloembak naast de voordeur van mijn oom. Dan hoorde ik vanuit mijn logeerbed hoe Ome Jozef – een strenge onderwijzer – plotseling de voordeur opentrok en luidkeels galmde: “Kuj-je det neet gaon brînge woeë je det ouch gehaaldj hetj?” Een van die wildplassers, die zich van schrik waarschijnlijk zelf al had bezeikt, hoorde ik eens antwoorden: “Verèkskesieërtj mich, meister, mer dao zeen ze nów gesloeëte!”

In die periode had Fatima nóg een naam gevestigd. Namelijk die van Bakermat van de Maakindustrie, in de enige door de Nederlandse regering aangewezen Primaire Ontwikkelingskern van Limburg. Niet alleen woonde hier het arbeidspotentieel van tricotage tot lampenfabriek en van drukkerij tot varkensslachterij, maar ook veel van de bedrijvigheid zelf was in de wijk gevestigd. Op deze Weerter driehoek van pakweg 40 hectare draaide de ene na de andere grootmacht van lokale nijverheid.
Je had hier om de hoek Artola van Waltje Gruythuysen, waar aluminium keukengerei werd gefabriceerd, onder andere voor de fluitketels waarmee André van Duin nog een carnavalshit scoorde als Flip Fluitketel.
Daarnaast werden bij Limco varkens geslacht voor de beste knakworsten van WestEuropa. Warm verkrijgbaar bij buurman De Rut van Frituur Modern (als je tenminste vooraf aan zijn Amerikaanse kassa had besteld én betaald).
De Koninklijke Roto Smeets drukt hier nog steeds, zij het met veel minder mensen. De tijd dat heel Weert thuis via Smeets personeel gratis door de Playboy, Panorama en Nieuwe Revu kon bladeren, ligt al ver achter ons.
Ook de meelfabriek is er nog. Al heeft die nu een Engelse naam die meer verwijst naar een mythologisch dier met één hoorn dan naar de popcornlucht die ook buiten kermistijd geregeld over Fatima hangt.
Dan had je nog de Zwieëgelfebriek, de Gaasfebriek, de Timmerfebriek van Vaessen en van Theunissen, de Baskuulefebriek van Vaessen (waar een andere oom van mij werkte – Ome Jan), de lijmfabriek van Frencken (‘Eerst aan Frencken denken!’), de Eerste Weerter Betonfebriek van de Italiaanse immigrant DeMonte en de Weerter Kunststoffen Fabriek WKF, later Hoechst, die in 1960 als Thermopal NV werd gestart door de Duitse immigrant Hermann Krages, in enkele oude koelcellen van de Limco.
Je had aan de Parallelweg ook nog Projecta (nu op Kampershoek), de NV Yzergietery, met twee keer een i-grec (die staan nog steeds op de gevel van het oude pand) én het eerste sterrenrestaurant van Weert. Maar daar eten, dat kon of wilde niemand op Fatima betalen. Des te meer werd er ooit gedronken. Van de brouwerij van Mathijsen aan het kanaal: Werthabier is kwaliteit!
Kortom, op Fatima daar was het te doen!

Midden in dit economisch en multicultureel gewricht van de Weerter Westside werd het geestelijk evenwicht bewaard vanuit twee stichtelijke instituten, aan weerszijden van de Coenraad Abelstraat. Aan de overkant kweekten de Paters van de H. Geest in hun seminarie neomisten voor het katholieke altaar. Veel van de internaatleerlingen lieten hun roeping echter voortijdig varen door toedoen van de vele aardse geneugten aan de zelfkant van Fatima. Aan deze kant, hier dus vanaf dit altaar, zegenden opeenvolgende pastoors wekelijks alles wat Maria over haar Onbevlekt Hart kon verkrijgen. En dat was veel. Tot het in 2011 genoeg was.
Nu is het de beurt aan de makers van sociale nijverheid.
Met de zegen van Thijs Hendrix.
Proficiat, Fatima!

In Memoriam plaatsten voor Broeder Harrie Hermans

Broeder Harrie, medeoprichter van de ” vrienden van de Fatimawijk” is plotseling, na een kort ziekbed van ons heen gegaan op Paaszondag 20 april ’14. Wij zullen hem altijd missen! Nooit meer zijn gulle lach, nooit meer zijn vriendelijkheid. Hij was de vriend van Fatima!

Overleden Harrie Hermans
Geplaatst op dinsdag, 06 mei 2014

harriehermans-ck

Op Paasmorgen, 20 april 2014, kwam in Gennep het bericht binnen dat broeder Harrie Hermans in het AMZ van Maastricht, waar hij ruim vier weken geleden werd geopereerd, rond vijf uur was overleden. Harrie Hermans (broeder Venantius) werd geboren op 22 juni in Nederweert.

Hij was een man met, wat je noemt,  “gouden handjes” en dat heeft hij tijdens zijn werkzame missionarisleven vaak laten zien. Harrie begon op 9 september 1960 zijn broederopleiding bij de Congregatie van de H. Geest in Baarle Nassau. Op 8 september 1962 deed hij er zijn professie en legde op 21 oktober 1973 de eeuwige geloften af in Gemert.

Voordat hij zich aanmeldde bij de Congregatie, had Harrie al gedurende twee jaar een cursus “houtbewerking”  gevolgd op de LTS en daar kwamen die “gouden handjes” goed van pas. Hij werd een echte vakman en daar heeft hij als missionaris in Kameroen en in Ghana veel plezier van gehad.

In 1968 werd hij via de SNV (Stichting Nederlandse Vrijwilligers) als missionaris naar het bisdom Doumé gestuurd in Kameroen. Hij begon in Nguelemendouka waar hij samen  met de SNV-ers de beroemde sepalhuisjes bouwde voor de mensen, later huisjes voor de melaatsen in Koamb. Vervolgens ging hij als timmerman en bouwer naar de verschillende missies, werd verantwoordelijk voor de timmerwinkel op de grote missie van Doumé en werkte vervolgens in Essienbot, vanwaar hij in 1986 door ziekte gedwongen terugkeerde naar Nederland.

Zijn grote bouwwerken in Kameroen waren het college Jean-Paul II in Abong’Mbang, toen hij in de jaren 90 weer even terug was in Kameroen de fundering van de nieuwe kathedraal in Bertoua en een schooltje voor de Bakas (pygmeeënkinderen) in Bifolon (bij Essiengbot). Toen was Harrie de grote man van de timmerwerkplaats in Essiengbot en maakte de mooiste dingen voor de mensen die wilden bouwen: deuren en raamkozijnen, school- en kerkbanken, enz. Want een vakman dat was hij… En overal meehelpen om huisjes te bouwen, bij de mensen in de wijde omtrek en ook voor de ambtenaren, want die wisten hem ook te vinden.

Na zijn terugkeer in 1986 naar Nederland draaide hij een tijdje mee als lid van het Missionair Team in Eindhoven. Hij begon Engels te leren om samen met Jan van Schaik naar Ghana te kunnen gaan voor de bouw van een seminarie, want hij hield van grote projecten. Tijdens zijn werk in Ghana zag hij dat de werklui helemaal niet technisch gevormd waren en  hij kreeg  het idee om er een Technische School te gaan bouwen in Ejisu.  Toen hij later definitief terug was in Nederland heeft hij Ghana nog meerdere malen bezocht in gezelschap van zijn vriend Sjraar Wijen en zijn vrouw Lies.

In navolging van enkele ander broeders wilde Harrie heel graag priester worden. Het is er nooit van gekomen.  In Weert, waar hij de laatste periode van zijn leven heeft doorgebracht, is hij zich steeds meer op het pastorale vlak gaan bewegen. De lijst van zijn activiteiten op pastoraal en parochiaal vlak is imposant. Want de instelling van Harrie was nooit “nee”  zeggen en alles aanpakken wat er van hem werd gevraagd. Dat zag hij als zijn pastoraat: omgaan met mensen en op al hun vragen ingaan. Dat bracht hem wel eens in conflict met collega’s zowel in Afrika als in Nederland. Hij botste dan met pastores die wat professioneler met mensen omgingen en een zekere afstand wensten te bewaren ten opzichte van mensen die een beroep op hen deden. Zo was  Harrie niet, want hij voelde er zich gelukkig bij en deed alles wat er gevraagd werd en waarvan hij dacht dat hij het aankon. Om een idee te geven van zijn werkzaamheden: koster in de Fatima-Parochie, ziekenbezoek, communie rondbrengen, het parochiesecretariaat, secretaris van het zangkoor, acoliet, lector,  uitvaarten, kerstvieringen, familiebezoek, het Maria-uur in de Fatimaparochie, de derde Orde in Nederweert,  enz… Eigenlijk teveel  voor één persoon zou je zeggen, maar hij deed het allemaal. Dat waren zijn pastorale ”gouden handjes”.
Toen de paters van Weert in 2011 naar Gennep verhuisden ging Harrie niet mee. Hij wilde zijn werk, waar hij zo van hield, niet opgeven. Hij voelde zich nog veel te jong om in Gennep achter de geraniums te gaan zitten en in zo’n grote communiteit te gaan wonen. Zijn hart lag in Weert en omstreken waar hij zo veel mensen kende, waar ook zijn familie woonde en zijn vele vrienden. Daar hebben wij ook zijn gouden professiefeest mee mogen vieren en kunnen zien hoe hij door de mensen werd gewaardeerd.

Een paar weken geleden kreeg hij serieuze gezondheidsklachten en werd in het ziekenhuis in Maastricht opgenomen. Hij werd geopereerd, waarna er ernstige complicaties optraden waaraan hij, na de ziekenzalving ontvangen te hebben, uiteindelijk op 20 april vroeg in de ochtend is overleden.
Wij verliezen in Harrie een geliefd familielid en een broeder met gouden handjes, heel bekwaam op velerlei gebied, een collega en voor velen een goede vriend. Dat hij nu moge rusten in Vrede bij de Heer, die gezegd heeft: Ik ben de Verrijzenis en het Leven.
We nemen afscheid van Harrie in Weert in de Jozefkerk in Keent, St. Josephkerkplein 1 op  vrijdag 25 april om 10.30 uur, waarna hij wordt begraven op ons kloosterkerkhof in Gemert, te bereiken via de hoofdingang van het kasteel, Ridderplein 17, via de H. Geestlaan.